ŚWIATOWE DNI MŁODZIEŻY

Slide 1

Nasze spotkania

16.11.2016
Na dzisiejszym spotkaniu dalej kontynuowaliśmy czytanie „Słodkich kłamstw - 24 godziny na dobę”. Udało nam się omówić dziś aż trzy kłamstwa. Jedno z nich odnosiło się do różnych przesądów,

Więcej…

Nasze inicjatywy

Chata na Zagrodach

Wszystkich Świętych

Opublikowano: niedziela, 05, listopad 2017 12:09

/Pcim 2017

Przeżywając Uroczystość Wszystkich Świętych każdego roku kierujemy nasze kroki na cmentarz, gdzie znajdują się groby naszych bliskich. Oczyszczając i przyozdabiając groby, przypominamy sobie życie tych, którzy zostali już na cmentarzu pochowani. Czasem ich już nie pamiętamy, o ich istnieniu przed nami opowiadają nam starsi bliscy, albo przypominają nam o tym może już też nieco zniszczone zrębem czasu tablice na nagrobkach.
Jednocześnie w naszych umysłach pojawiają się pytania: co dalej z nimi? -

bo trudno się nam pogodzić z myślą, że nagrobna płyta i tablica z wypisaną datą śmierci jest szczytem możliwości człowieka…
Zarazem ludzki umysł i osiągnięcia nauki w tym przypadku również okazują się często zupełnie bezradne…

I tu trzeba powiedzieć, że jako chrześcijanie jesteśmy szczęściarzami, bo tak wiele odpowiedzi - na te jakże trudne i nękające nas nie tylko na cmentarzu, ale nieraz nawet może i po nocy pytania – przynosi nam liturgia dzisiejszej Uroczystości.

Bracia i Siostry,
Przeżywamy Uroczystość Wszystkich Świętych. Poprzez tę uroczystość, Kościół pragnie nam pokazać przynajmniej trochę, a może aż tak wiele, że więcej już nie bylibyśmy w stanie pojąć rzeczywistość która ma miejsce po drugiej stronie płyty grobowej, na którą dziś przynosimy kwiaty i znicze. Kościół naucza nas przypominając naukę Jezusa, że Bóg dla każdego z nas po tej drugiej stronie przygotował „miejsce”, które nazywa niebem. Pragnie, abyśmy z niego skorzystali. To miejsce jest przygotowane dla każdego. Nie jest ono już miejscem chwilowym, jak miejsca, które zajmujemy tu na ziemi i do których jesteśmy czasem bardzo przywiązani, a jednak musimy je zostawić. Miejsce w niebie jest miejscem na zawsze! Jest miejscem gwarantowanym na wieczność!!!

Jest ono przygotowane dla każdego, ale jak wiemy Bóg również każdego z nas obdarzył wolną wolą, więc sami musimy zdecydować – każdy z nas osobiście – czy pragnie z tego miejsca skorzystać.

Zapytacie w jaki sposób można to miejsce otrzymać?
Otóż czas aktualnie przeżywanego życia na świecie jest czasem zasług. Czas ziemskiego życia dla jednego krótkiego, może nawet za krótkiego, dla innych znacznie dłuższego jest czasem, w którym każdy z nas musi zdecydować, czy interesuje go przygotowane przez Boga miejsce w niebie.

Dzisiaj w liturgii Kościoła wspominamy tych, którzy żyli przed nami i którzy już z tego przygotowanego przez Boga miejsca w niebie skorzystali – nazywamy ich dzisiaj świętymi.
Oni wszyscy nam dzisiaj przypominają, że o miejsce w niebie warto się starać. Co więcej – oni wszyscy nam dzisiaj mówią, że dla tego miejsca w niebie warto oddać wszystko. Przypominają nam także, że jest to miejsce, gdzie spotkali nieograniczoną miłość Boga - taką miłość, której tu na świecie nie mogli nie tylko doświadczyć, ale której nie byli sobie w stanie nawet wyobrazić!
Bracia i Siostry,
Święci, których dziś wspominamy, uczą nas także, że już tu i teraz, gdzie aktualnie przebywamy warto wybrać Boga, nie tylko wybrać, ale także pokochać na ile tylko potrafimy, bo nagroda, którą będzie świętość, jest naprawdę wielka i warta naszych poświęceń. Tym bardziej, że w przypadku odrzucenia Boga i Jego miłości, los człowieka po drugiej stronie płyty grobowej jest nie do pozazdroszczenia! Sam Jezus wielokrotnie ten los określa piekłem… a Kościół uczy nas, że jest to miejsce, czy stan zupełnie pozbawione miłości - jakiejkolwiek; i Boskiej i ludzkiej!
Nie warto zatem z tego miejsca w niebie rezygnować, bo jak przypomina nam napis na tej kaplicy cmentarnej:

A zrezygnować można tylko z własnej woli, wybierając życie bez Boga, lub nawet wbrew Bogu… negując Jego istnienie, czy Jego słowo, które do nas kieruje i wskazówki, które nam daje - ze względu na miłość do nas - na kartach Pisma Świętego i przez nauczanie Kościoła.

Kochani,
Stojąc dziś przy grobach naszych bliskich, pokornie prośmy Boga, aby i oni znaleźli swoje miejsce w niebie. Módlmy się za nich, aby im Bóg przebaczył może niedoskonałą miłość ludzką, którą okazywali Jemu i bliźnim tu na ziemi i teraz muszą do jej pełni w czyśćcu.
Módlmy się także za siebie, aby na co dzień wystarczyło nam sił i motywacji wewnętrznej, by móc wybrać życie z Bogiem oparte na Jego prawie, byśmy kiedyś z naszymi zmarłymi braćmi i siostrami mogli uczestniczyć w życiu w niebie.


Dzień dzisiejszy bardziej niż inne skłania do zadumy i refleksji nad życiem doczesnym i wiecznym, dlatego pozwolę sobie to dzisiejsze kazanie zakończyć słowami, które widnieją na odnowionej tablicy pochodzącej z 1756r. umieszczonej obok katedry w Kamieńcu Podolskim: